28 Mart 2009 Cumartesi

Zaman geçsin istiyoruz zora düştükçe, bunalıp sıkıldıkça. Biran önce kavuşmak istiyoruz düşlerimizdeki o mutlu günlere. Unutmak istiyoruz her yaşadığımızı. Unutmak... Vaz geçiyoruz bir anda. unutmak kelimesi ağır geliyor. Benliğimizi kaybetmekten mi korkuyoruz yoksa. Birgün gelip kendimizi bile tanıyamayacağımız günlere ulaşmaktan mı kaçıyoruz çaresizce. Bugünde kalmaya karar veriyoruz. Unutmak zor geliyor, vazgeçemiyoruz hiçbir şeyden.
Acılarımız azıyor unutmadıkça, unutamadıkça. Unutsak kurtulucaz belki acılardan, hüzünden ama korkuyoruz. Yoksa bir daha aynı acıları yaşayamamaktan da mı korkuyoruz. Bizi bize küstüren o acıları da mı seviyoruz tutarsızca. Kendimize zarar vermeyi bu kadar mı çok seviyoruz. Yoksa kalbimizdeki yaralar gurur kaynağımız mı oluyor anlamsızca...

0 yorum:

Yorum Gönder