26 Aralık 2009 Cumartesi

Ne deniz bıkar dalgalardan ne rüzgâr esmekten. Ve bir şarkı mırıldanır heryer. Rüzgârın ıslığı şelalenin şırıltısı ve göğün kükremesi... Ne kalp bıkar sevmekten ne de yaş bıkar akmaktan... Bir kız utanır kızarır sevgisinden, bir dudak ısırılır kanar engellemekten... Ve dünya döner; hiç durmadan inadına. Ne soluklanmaya zaman bırakır ne de olduğun yerde durmaya...
Ve tuzlu denizin kenarında bir kayaya ilişmiş oturan bir kızdan iki damla gözyaşı düşer denize. Rüzgâr tersine esmeye başlar dalgalar aksi yöne gider. Bir asi yürek durdurur dünyayı; kendinden vazgeçmeyen dünyayı...

0 yorum:

Yorum Gönder