10 Mart 2010 Çarşamba

 Zaman öyle çabuk geçiyor ki... Kim inanırdı ki bir sene bu kadar çabuk geçecek, üstelik arkasında da bu kadar fazla iz bırakacak? Ben inanmazdım; çünkü öyle çok yaralanmıştım ki hiç zaman geçmeyecek, gün sayacağım ama bir türlü geçmeyecek sanmıştım. Ne kadar da yanılmışım... Bir zamanlar saati saatine hatırladığım sözler, olaylar şimdi sadece ruhumda kalan birer anı olmuşlar. Farketmeden ne kadar da büyümüşüm; ama kalbimin bir parçasını da arkamda bırakmışım düşünmeden. Bırakılan yerde güzel ağırlanır mı, kabul edilir mi diye düşünmeden bırakıvermişim; biraz büyük olmuş sadece. Pişmanlık var mı; yok. Elbet bazen durup düşünmelerin ardından gelen "keşke"ler var ama sevmenin neresi pişmanlıktır ki... Karşılık bul bulama farketmiyor(?) sevmek güzel şey.

0 yorum:

Yorum Gönder