13 Nisan 2010 Salı

Karanlık

Rüzgarın estiği yönde karartılar var. Dev gibiler hepsi; ama şekilsizler. Sadece karartılar... Güneş yükseldikçe daha da koyulaşan renkleriyle sisli bir hava yaratıyorlar. Sessizce yağmur yağdırıyorlar su damlaları olmaksızın. Yavaş yavaş içime işliyor karanlıkları. Güneş yükseldikçe yükseliyorlar ki ışığı tamamen kapatabilsinler. Bir aydınlık, bir karanlık ve sonunda karanlık ne yazıkki...Ama belki... bir gün... kim bilir... ama neyse içimde karanlık nefes alışlarım kesik kesik. düzensiz kalp atışlarıma uygun büyüyüp küçülen göz bebeklerim ve sonunda uyanış derin bir uykudan kan ter içerisinde. derin bir nefesle rahatlayış ve perdenin aralığından görülen karanlık bir yüz...



0 yorum:

Yorum Gönder