17 Ekim 2010 Pazar

Woohooo

     Yorgunluk ne zamandan beri insana mutluluk verir olmuş? Her zaman değil tabii; ama şu anda üzerimde kelimelerle tarif edilemeyecek durumdaki mutluluk bunun tek örneği. Tüm gün güneşin altında kalıp, durmadan bağırarak zaman geçirmeye rağmen günün sonunda yaşanılan tatminlik tarifsiz. Süper, mükemmel, harika vs., hangi kelimeyi kullanırsam kullanayım yetmiyor. Ve yaşadığın bu mutluluklar sana bazı şeyler katıyor. Bazı karalar alıyorsun; bunların bazıları önceden aldığın ama uygulamaya korttuğun kararlar oluyor, bazıları da o anda kafanda canlanıveriyor. Zamanın nasıl geçtiğini anlayamamayı bıraktım artık, ona çoktan alıştım.:) Ama yok böyle bir mutluluk. Direksiyondan tutup gaza basarken yolun titrediğini hissetmek; tarifsiz.:) Verdiğim kararlar ve çıktığım yol doğru yol, bunu bugün bir kez daha anladım.:)
    
      Gimat'tan Odtü'ye, ordan Acity ve hipodroma uzanan günün ardından...

0 yorum:

Yorum Gönder